We hebben iets opgemerkt, na jaren gasten te ontvangen in Casa e Bottega. De eerste vraag die iedereen de dag na aankomst stelt, is altijd dezelfde: "Waar eten jullie? Niet de restaurants uit de gidsen. Jullie zelf, als jullie 's avonds uitgaan." Wat volgt is geen Michelin-gids. Er zijn geen exacte adressen omdat de beste plekken hun adres niet op internet willen. Maar er zijn voldoende precieze aanwijzingen om te vinden wat u zoekt, als u op de juiste manier zoekt.
De bakkerij die om vijf uur opent
In de havenwijk is er een bakkerij die al een uur open is als de hemel nog donker is. Geen verlicht bord. Een geel licht filtert door de half open deur en een geur die u op de stoep doet stoppen: het is het brood van hergemaald durumtarwegries dat voor de eerste bakronde uit de oven komt. Dit brood heeft een dikke, goudkleurige, bijna oranje korst en een geel, compact binnenste. Neem een stuk verse schapenkaas mee: meer is niet nodig.
De visserskroeg: ontbijt om zes uur
Er is een bar vlak bij de kade waar de vissersschepen aanmeren. De vissers komen na het netten repareren. Sterke koffie in witte keramische kopjes, huisgemaakte gefrituurde croissants. Het is geen plek voor toeristen. Maar als u met respect komt, zonder te fotograferen, gaat u op een metalen krukje zitten en drinkt u de lekkerste koffie van uw leven. Het tijdstip is verplicht: na half acht verandert de plek. Ga om zes uur.
De trattoria zonder bord in het steegje
In de oude stad, achter de kathedraal, is er in een geplaveide steeg een trattoria zonder bord. U komt binnen, men zet u neer, men brengt u brood. Geen menukaart. De signora komt en zegt wat er vandaag is: het hangt af van de vismarkt van die ochtend, het seizoen, de stemming. U zou orecchiette met inktvisragout kunnen eten, of gestoomde inktvis met aardappelen. U kiest niet. En het zal altijd de juiste keuze zijn.
De middagse rosticceria
Van vier tot zeven uur 's avonds staat er altijd een kleine rij voor een rosticceria in een straat van het centrum, die panzerotti, gebakken calzone, gekruide frise en rijst-arancini maakt. De panzerotti hier zijn anders dan die uit Bari: kleiner, krokanter, gevuld met ricotta en spinazie of met vleesvulling. Ze kosten een tot twee euro per stuk. Neem er twee of drie, eet ze staand op de stoep.
Wat op tafel komt: gerechten per moment van de dag
Bij ontbijt: koffie, gefrituurde croissant, frisella met tomaat en olie. Bij de lunch: orecchiette met raapstelen of visragout, inktvis, tiella met rijst en mosselen. 's Middags: panzerotti, focaccia, taralli. Bij het avondeten: zeevruchten voorgerecht, pasta, vis als hoofdgerecht, amandelcake. Altijd met witte Apulische wijn.
Veelgestelde vragen over eten in Manfredonia
Wat is het typische gerecht van Manfredonia?
De farrata is het symbolische gerecht: een rustieke taart gevuld met schapenricotta, spelt en marjolein, typisch voor carnaval. Dan orecchiette met inktvis, polpo alla pignata, tiella en verse zeevruchten van de haven.
Zijn er goede visrestaurants in Manfredonia?
Ja, Manfredonia heeft een van de belangrijkste vissershavens van de Adriatische Zee. De beste restaurants bevinden zich bij de haven en in de oude stad. Zoek trattorias zonder veel foto's in het raam: die zijn authentieker.
Wanneer is de weekmarkt in Manfredonia?
De weekmarkt vindt plaats op dinsdag en zaterdag. Zaterdag is hij groter en drukker: vroeg komen. Er is seizoensgroente en -fruit, verse schapenkaas, olijven en lokale producten.
Wat zijn de lokale wijnen van de Gargano?
De belangrijkste wijnen zijn: Nero di Troia (volle rode wijn), Primitivo di Manduria (krachtig en fruitig), Falanghina del Gargano (witte, minerale wijn). De huiswijn in de trattorias kost vaak maar een paar euro per karaf en is bijna altijd uitstekend.
Wat kan je als typisch product meenemen uit Manfredonia?
Dauno-olijfolie (van de Ogliarola-garganica-olijf), kappertjes van de Tremiti-eilanden, sulla-honing (delicaat en bloemig), producten op olie (aubergines, paprika, gedroogde tomaten) en taralli nzogna e pepe (met reuzel en zwarte peper).